در انتخاب پروژه RFID، RFID فعال و RFID غیرفعال اغلب در کنار هم مقایسه می شوند. با این حال، تفاوت واقعی فقط در مورد داشتن یا نداشتن باتری نیست، بلکه در نحوه دریافت انرژی، نحوه ارتباط آنها با خواننده و فاصله شناسایی و فرکانس جمعآوری دادهها است. برای کالاهای عمومی، بسته بندی لجستیک، پوشاک، مدیریت موجودی دارایی و انبار، RFID غیرفعال معمولاً کافی است. در حالی که در سناریوهایی مانند موقعیت مکانی دارایی در مقیاس بزرگ، مکان پرسنل و مدیریت خودرو، مزایای RFID فعال آشکارتر می شود.
RFID غیرفعال: توسط Reader پشتیبانی می شود
RFID غیرفعال، همچنین به عنوان RFID غیرفعال شناخته می شود، یک فناوری RFID است که به طور گسترده در زنجیره تامین، خرده فروشی و تولید استفاده می شود. خود برچسب معمولاً از یک تراشه، آنتن و بستر بدون باتری تشکیل شده است. هنگامی که برچسب وارد میدان فرکانس رادیویی خواننده می شود، آنتن انرژی را از میدان الکترومغناطیسی دریافت می کند و تراشه را فعال می کند و سپس داده ها را از طریق backscatter به خواننده برمی گرداند.
مزایای مستقیم این روش کار، ساختار برچسب نسبتاً ساده، سهولت کوچک سازی و عدم محدودیت عمر باتری است. برای برچسبهای RFID که یکبار مصرف هستند یا باید به طور دائم به محصولات متصل شوند، مانند برچسبهای لباس، برچسبهای کارتن، برچسبهای پالت، برچسبهای دارایی، و برچسبهای لجستیکی RFID، راهحلهای غیرفعال معمولاً برای کنترل هزینههای کلی سیستم آسانتر هستند.
با این حال، RFID غیرفعال یک نقطه ضعف نیز دارد که به راحتی نادیده گرفته می شود: خود برچسب نمی تواند به طور مداوم و فعال اطلاعات را مانند یک حسگر بی سیم پخش کند. معمولاً برای تکمیل ارتباط نیاز به ورود به منطقه پوشش مؤثر خواننده دارد. بنابراین، فاصله واقعی خواندن تحت تأثیر عوامل مختلفی مانند باند فرکانسی، آنتن برچسب، قدرت خواننده، روش نصب و رابطه بین برچسب و فلز یا مایع است.
RFID فعال: برچسب ها قدرت خاص خود را دارند
ویژگی اصلی RFID فعال این است که برچسب منبع تغذیه مستقلی دارد که معمولاً{0}}با باتری کار میکند. از آنجایی که تگ برای قدرت عملیاتی به خواننده متکی نیست، میتواند از قابلیتهای ارتباط بیسیم قویتری استفاده کند و به طور فعال دادهها یا اطلاعات وضعیت را با توجه به یک دوره تعیینشده ارسال کند.
این باعث می شود RFID فعال برای دارایی های بزرگ و برنامه هایی که نیاز به نظارت مستمر دارند مناسب تر باشد. به عنوان مثال، در انبارهای بزرگ، پارکهای صنعتی، معادن، بیمارستانها یا تأسیسات راهآهن، اگر تعداد اشیاء هدف کم است اما ارزش هر دارایی زیاد است و شناسایی مسافتهای طولانی یا حتی موقعیتیابی زمانی واقعی لازم است، استفاده از برچسبهای فعال ممکن است معقولتر از استقرار تعداد زیادی نقاط ثابت برای هر هدف خواندن/نوشتن باشد.
البته، عمر باتری نیز یک نکته کلیدی برای سیستم های RFID فعال است. برچسب ها به مدیریت عمر باتری نیاز دارند و طراحی سیستم باید توان انتقال، چرخه ارتباط، دمای محیط و هزینه های تعویض یا نگهداری باتری را در نظر بگیرد. بنابراین، RFID فعال لزوماً «عملکرد بالاتر همیشه بهتر است» نیست، بلکه یک مبادله- بر اساس الزامات برنامه خاص است.
رویکرد مهندسی به قضاوت
اگر لازمه "خواندن صدها یا هزاران کالا یا واحد لجستیکی به طور همزمان و ارسال یک شناسه منحصر به فرد به سیستم پشتیبان" است، UHF RFID غیرفعال را در اولویت قرار دهید. اگر این نیاز تبدیل به "دارایی ها باید به طور دوره ای به روز رسانی وضعیت ارسال شود، و سیستم می خواهد موقعیت خود را به طور مداوم در یک منطقه بزرگ قرار دهد"، آنگاه RFID فعال ارزش بیشتری دارد.
بنابراین، هیچ برتری مطلق RFID فعال نسبت به RFID غیرفعال وجود ندارد. RFID غیرفعال چالشهای-هزینه، بزرگ- شناسایی بدون تماس را برطرف میکند، در حالی که RFID فعال بیشتر بر روی-ارتباطات طولانی، فعال و ردیابی سطح دارایی{4}} تمرکز دارد. راه حل نهایی نیازمند یک ارزیابی جامع با در نظر گرفتن فاکتورهایی مانند فاصله خواندن، محل نصب برچسب، محیط های فلزی/مایع، ارزش دارایی، طول عمر برچسب، تراکم استقرار خواننده، و الزامات زمان واقعی سیستم است.
برای پروژههای مهندسی RFID، مقایسه واقعی بین RFID «فعال» و «غیرفعال» نیست، بلکه بیشتر این است که آیا سیستم کامل RFID{0}}شامل برچسبها، آنتنها، خوانندهها، محیط نصب و نرمافزار پشتیبان-با فرآیندهای تجاری مطابقت دارد یا خیر. این توضیح می دهد که چرا فناوری RFID یکسان می تواند نتایج خواندنی متفاوتی را در پروژه های مختلف به همراه داشته باشد.
