چالش واقعی در ردیابی دارایی صرفاً در چسباندن یک شماره شناسه به یک قطعه از تجهیزات نیست، بلکه در حفظ دید مداوم در مورد اینکه دارایی چیست، مکان فعلی آن، جابجا شده است یا خیر، و زمانی که نیاز به تعمیر و نگهداری دارد، نهفته است. مدیریت دارایی سنتی اغلب به ذخیرهسازی دستی، سوابق کاغذی یا اسکن بارکد متکی است. با افزایش حجم دارایی ها و گردش اقلام در انبارها یا مکان ها، تاخیر داده ها اغلب رخ می دهد. ارزش RFID در تبدیل شناسایی داراییها از یک کار دستی یکباره به یک فرآیند جمعآوری دادههای دیجیتالی{3} پیوسته نهفته است.
RFID نحوه شناسایی دارایی ها را تغییر می دهد
بارکدهای سنتی نیاز دارند که دستگاههای اسکن مستقیماً به سمت برچسب در یک خط دید واضح هدف قرار گیرند. در مقابل، RAIN RFID برچسبها را به صورت بیسیم میخواند و نیاز اپراتورها به مکانیابی و تراز کردن هر تگ جداگانه را از بین میبرد. یک خواننده RFID دستی می تواند چندین دارایی را به طور همزمان اسکن کند، در حالی که خوانندگان ثابت نصب شده در ورودی انبار، خطوط تولید یا گذرگاه ها می توانند به طور خودکار داده ها را هنگام عبور دارایی ها ضبط کنند.
RFID حرکت دارایی را بیشتر قابل مشاهده می کند
هدف اصلی ردیابی دارایی صرفاً «تا چه حد می توان یک برچسب را خواند» نیست، بلکه توانایی ایجاد سوابق دارایی قابل اعتماد است. به عنوان مثال، هنگامی که یک ابزار از یک منطقه تعمیر و نگهداری به یک خط تولید و بازگشت به انبار حرکت می کند، سیستم می تواند مکان و مهر زمانی خود را بر اساس رویدادهای خوانده شده از خواننده های مختلف RFID ثبت کند. برای مواردی مانند تجهیزات انبار، ظروف قابل استفاده مجدد، وسایل ابزار و تجهیزات پزشکی، این روش تاخیرهای اطلاعاتی ناشی از ثبت دستی را به حداقل می رساند و جریان دارایی را برای ردیابی آسان تر می کند.
توجه به این نکته ضروری استبرچسب های RFIDبه طور خودکار "{0}}موقعیت مکانی" را به تنهایی ضبط نکنید. UHF RFID غیرفعال معمولاً رویدادهایی را که در آن یک برچسب توسط یک خواننده خاص شناسایی می شود، ثبت می کند. اگر ردیابی مستمر مکان مورد نیاز باشد، سیستم باید فناوری هایی مانند خوانندگان ثابت، آنتن ها، الگوریتم های موقعیت یابی یا RFID فعال را ادغام کند.
RFID هزینه موجودی فیزیکی را کاهش می دهد
مدیریت موجودی دارایی یکی از سناریوهایی است که RFID ملموس ترین ارزش را ارائه می دهد. از آنجایی که UHF RFID می تواند چندین برچسب را به طور همزمان در یک محدوده مشخص بخواند، برای بررسی موجودی انبوه در انبارها، کارخانه ها و انبارهای ابزار یا تجهیزات ایده آل است. در شرایط مناسب، RAIN RFID می تواند زمان مورد نیاز برای ذخیره سازی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
برای شرکتهایی که حجم داراییهای بزرگ را مدیریت میکنند، کاهش زمان موجودی صرفاً مزیت اولیه است. مهمتر از آن، شرکت ها می توانند به جای کاهش فواصل حسابرسی به دلیل هزینه های بالا، دفعات بررسی موجودی را افزایش دهند. جمعآوری دادهها با فرکانس بالاتر شناسایی داراییهای غیرعادی، نابجا یا دیررس- را آسانتر میکند و در نتیجه استفاده از دارایی را بهبود میبخشد.
RFID شناسایی دارایی را با تعمیر و نگهداری متصل می کند
هنگامی که EPC، TID یا سایر شناسههای منحصربهفرد برچسب RFID به پایگاه داده دارایی سازمانی مرتبط میشود، دارایی میتواند بیشتر به سوابق تدارکات، بخشهای مسئول، برنامههای نگهداری، تاریخچه تعمیرات و وضعیت استفاده متصل شود. یک برچسب RFID روی یک قطعه از تجهیزات را می توان به شناسه تجهیزات و سوابق نگهداری آن نگاشت. هنگامی که تجهیزات وارد یک منطقه تعمیر و نگهداری می شود، سیستم RFID می تواند ثبت دارایی یا گردش کار تعمیر و نگهداری را آغاز کند. پس از اتمام، یک اسکن RFID تأیید می کند که تجهیزات به حالت موجود بازگشته است. به این ترتیب، RFID از یک فناوری شناسایی خودکار صرف به یک دروازه داده برای مدیریت دارایی تکامل می یابد.
جایی که ردیابی دارایی RFID بیشترین معنا را دارد
RFID معمولاً برای سناریوهایی که شامل موجودیهای دارایی بزرگ، جابهجایی مکرر، هزینههای{0}}گرفتن موجودی بالا یا هزینههای عملیاتی قابل توجه ناشی از از دست دادن دارایی میشود، مناسبتر است. به عنوان مثال می توان به ابزار تولید، قالب ها، قطعات، پالت ها، لیفتراک ها و تجهیزات انبار، تجهیزات پزشکی، دارایی های فناوری اطلاعات و ظروف حمل و نقل قابل استفاده مجدد اشاره کرد. RFID امکان ایجاد سوابق مستمر دارایی را برای این موارد فراهم می کند.
سوال واقعی برای ارزیابی این نیست که "آیا RFID می تواند دارایی ها را ردیابی کند؟" بلکه به دلیل شناسایی دستی، بررسیهای نادر موجودی، یا عدم مشاهده مکانهای دارایی، شرکت در حال حاضر متحمل هزینههای اضافی میشود. اگر حجم دارایی کم باشد، استفاده نادر باشد، و بارکدها قبلاً الزامات مدیریتی را برآورده می کنند، RFID ممکن است بازگشت سرمایه کافی را ارائه نکند.
